BRYDŻ SPORTOWY

     Brydż sportowy – brzmi to bardzo groźnie, ale brydż sportowy tylko tym różni się od towarzyskiego, że stworzono możliwość rozegrania tego samego rozdania wielokrotnie, dzięki czemu można porównać wynik, osiągnięty w nim przez dwie grające przeciwko sobie pary z wynikami, osiągniętymi z tymi samymi kartami przez innych uczestników zawodów.
     Jest to możliwe dzięki temu, że podczas rozgrywki nie miesza się kart – nie składa się lew, tylko każdy z graczy odkłada zgrane karty na stół obok siebie, zaznaczając sposobem położenia karty lewe wzięte i oddane, oraz zastosowaniu pudełek rozdaniowych, w których są osobne przegródki na karty każdego z czterech graczy, gdzie wkładają oni swoje karty po rozegraniu rozdania, i pudełko zostaje przeniesione na inny stół, gdzie to samo rozdanie jest rozgrywane ponownie.
     Ponieważ każde rozdanie stanowi zamkniętą całość, a założenia (kto po partii, kto przed, kto otwiera licytację, określone są na pudełku rozdaniowym – nie rozgrywa się robrów – zasady zapisu są nieco zmienione – za zrealizowanie kontraktu, dającego zapis częściowy, dostaje się 50 pkt zapisowych premii, za zrealizowanie końcówki przedpartyjnej – 300 pkt, a popartyjnej – 500.

MECZ BRYDŻOWY


     Drużyna, biorąca udział w meczu brydżowym, składa się z dwóch par. Aby można było porównać wyniki, osiągnięte przez obie drużyny w danym rozdaniu, zasiadają przeciwko sobie pary z dwóch drużyn na przeciwnych liniach:
STÓŁ nr 1

drużyna A

drużyna B

N
W        E
S

drużyna B

drużyna A


STÓŁ nr 2

drużyna B

drużyna A

N
W        E
S

drużyna A

drużyna B

     Rozdanie, po rozegraniu na stole nr 1, jest przenoszone na stół nr 2, gdzie jest ponownie rozgrywane. Porównuje się zapisy, uzyskane na obu stołach i przelicza według specjalnej skali na tzw. punkty meczowe (imp). Oto przykład:

Obie przed partią, rozdawał S.

1098
AK8
A654
1098
DW32
32
987
ADW4
N
W        E
S
AK54
7654
KD2
32
76
DW109
W103
K765

     Na stole I z rękami WE para drużyny B wylicytowała i wygrała 4pp, zapisując 420.
     Na stole II para EW z drużyny A stanęła w kontrakcie 2pp, biorąc także 10 lew i zapisała 170. Łącznie saldo z rozdania wynosi 250 dla drużyny B. Zgodnie z tabelą imp, którą podaję niżej stanowi to 6 imp.

TABELA PRZELICZENIOWA WYNIKU ROZDANIA NA IMP
(międzynarodowe punkty meczowe)

Różnica punktów   imp   
0-100
20-401
50-802
90-1203
130-1604
170-2105
220-2606
270-3107
320-3608
370-4209
430-49010
500-59011
600-74012
750-89013
900-109014
1100-129015
1300-149016
1500-174017
1750-199018
2000-224019
2250-249020
2500-299021
3000-349022
3500-399023
4000 i więcej24

     W turniejach drużynowych, w których gra się kilka meczów, łączny wynik meczu w IMPach przelicza się na VP (Victory Points – punkty zwycięskie), w zależności od różnicy w IMPach, zdobytych w meczu i suma VP zdobytych przez drużynę we wszystkich meczach stanowi o pozycji drużyny w tabeli. Oto przykładowa skala przeliczeniowa różnicy w IMP na VP dla meczu 24-rozdaniowego, stosowana w naszych rozgrywkach ligowych:

Różnica w imp Wynik w VP
0-3 15:15
4-9 16:14
10-14 17:13
15-19 18:12
20-24 19:11
25-29 20:10
30-34 21:9
35-39 22:8
40-45 23:7
46-51 24:6
52-57 25:5
58-64 25:4
65-71 25:3
72-79 25:2
80-87 25:1
od 88 25:0

TURNIEJ PAR

     W turnieju par każde rozdanie rozgrywane jest przez wszystkie uczestniczące pary. Wydaje się to technicznie trudne, ale w zależności od ilości uczestników, organizatorzy turnieju przygotowują tyle pudełek z "powielonym" rozkładem danego rozdania, aby mogło być ono rozegrane odpowiednią ilość razy.
     Wyniki rozdania zapisuje się w protokole, dołączonym do pudełka rozdaniowego, na podstawie którego sędziowie obliczają wyniki, osiągnięte przez każdą parą w danym rozdaniu.
     Są zasadniczo dwie metody obliczania wyników turniejów par:

TURNIEJ NA MAKSY

     Turniej na maksy to klasyczna forma turnieju par. Przy takim sposobie obliczania, wyniki osiągnięte przez poszczególne pary, porządkuje się od najwyższego do najniższego, uwzględniając znaki (+ przy zapisach dla NS, - przy zapisach dla WE) i najlepszemu przydziela się najwyższą liczbę punktów (tzw. "maksa"), następnemu o 2 mniej, itd., bez względu na różnicę pomiędzy kolejnymi zapisami, aż do zera za najmniej korzystny zapis z par, grających z kartami danej linii.

TURNIEJ NA PUNKTY MECZOWE (na IMP)

     Sposób obliczania wyników turnieju par na IMP można z grubsza określić następująco: oblicza się średnią arytmetyczną wszystkich wyników, osiągniętych w danym rozdaniu (w rzeczywistości najbardziej skrajnych nie bierze się pod uwagę przy obliczaniu średniej), po czym porównuje się każdy rezultat z tą średnią, przeliczając go na IMP według tabeli, podanej przy sposobie obliczania wyników meczu.
     Oto przykład protokołu z poniższego rozdania wraz z obliczeniem wyników poszczególnych par na maksy i na IMP:
Obie przed, rozdawał S:

2
62
K98765
A102
K1098
DW10986
D10
4
N
W        E
S
W7543
K7
AW3
D95
AD
A543
2
KW8763

Nr par Kontrakt Rozgrywał Lew Zapis pkt. (maksy) pkt. (imp)
NS WE NS WE NS WE NS WE
1 7 3 BA S 9 600 10 0 +12 -12
2 8 3 pik E 10 170 2 8 -5 +5
3 9 4 pik z ktr. E 10 790 0 10 -13 +13
4 10 3 t S 9 110 7 3 +3 -3
5 11 3 BA z ktr. S 8 100 4 6 -3 +3
6 12 3 k N 9 110 7 3 +3 -3

ORGANIZACJA ŚWIATOWEGO BRYDŻA

     Koordynacją życia brydżowego na świecie zajmuje się Światowa Federacja Brydżowa (WBF – World Bridge Federation), założona w 1958 roku. W Europie działa Europejska Liga Brydżowa (EBL – European Bridge League), działająca od 1947 roku. Przed wojną działała Międzynarodowa Liga Brydżowa (1932-1939). Organizacje te zajmują się organizacją imprez mistrzowskich, promocją i popularyzacją brydża. Ich działania doprowadziły do tego, że w 2002 roku brydż będzie dyscypliną pokazową na zimowych igrzyska olimpijskich, a od 2006 roku prawdopodobnie stanie się pełnoprawną dyscypliną olimpijską. Oto kalendarium międzynarodowych imprez mistrzowskich:

  • Olimpiada Brydżowa, drużynowa, open i kobiet – co cztery lata, w latach olimpijskich
  • Mistrzostwa Świata Teamów Open "Rosenblum Cup", Mistrzostwa świata Teamów Kobiet, Mistrzostwa Świata Par Open, Kobiet i Mikst – co cztery lata, lata parzyste nie olimpijskie
  • Drużynowe Mistrzostwa Świata Open "Bermuda Bowl", Drużynowe Mistrzostwa Świata Kobiet "Venice Cup", Otwarte drużynowe Mistrzostwa Świata – lata nieparzyste
  • Drużynowe Mistrzostwa Europy Open i Kobiet, Mistrzostwa Europy Par Kobiet – lata nieparzyste
  • Mistrzostwa Europy Par i Teamów Mikst – lata parzyste

    BRYDŻ W POLSCE

         Brydż w Polsce był zawsze dość popularny – już przed wojną organizowano pierwsze turnieje, w Warszawie, i przez rok ukazywało się pismo "Bridge". Wtedy umiejętność gry w brydża była przepustka do lepszego towarzystwa. Wśród grających przewijają się takie nazwiska, jak Ignacy Paderewski, Stanisław Wojciechowski, Karol Szymanowski, Kornel Makuszyński, Magdalena Samozwaniec, czy Ludwik Solski.
         Po wojnie, przez długi okres brydż nie miał prawa obywatelstwa. Jednak pod koniec lat pięćdziesiątych pojawiły się pierwsze kąciki prasowe poświęcone brydżowi, zorganizowano pierwsze mecze i w 1956 roku powstał Polski Związek Brydża Sportowego. W grudniu tego roku ukazał się pierwszy numer miesięcznika "Brydż".
         Od tego czasu rozgrywane są regularnie rozgrywki mistrzowskie oraz otwarte.
         Drużynowy mistrz Polski wyłaniany jest w systemie rozgrywek ligowych, podobnie, jak w większości dyscyplin.
         Mistrzostwo Polski Par może zdobyć każdy – mistrzostwa rozpoczynają się eliminacjami w poszczególnych ośrodkach, i poprzez finały okręgowe i makroregionalne można awansować aż do finału, gdzie walczy się już o tytuł. Podobnie zorganizowane są rozgrywki kadrowe, w których walczy się o prawo reprezentowania Polski w międzynarodowych imprezach mistrzowskich.
         Poza imprezami mistrzowskimi jest organizowanych wiele imprez o zasięgu ogólnopolskim, bądź lokalnym. Niektóre z nich organizowane są nieprzerwanie od lat sześćdziesiątych. Najbardziej popularne to: Grand Prix Warszawy, organizowane w sierpniu, Kongres Bałtycki w Sopocie (lipiec), Kongres Campingowy w Sławie Śląskiej (lipiec) i stający się powoli najpoważniejszą imprezą w Polsce, Festiwal Solidarności w Słupsku (sierpień).
         Polscy brydżyści zaliczają się do ścisłej czołówki światowej. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych odnotowaliśmy bezprzykładne pasmo sukcesów. Oto lista tytułów mistrzowskich, zdobytych przez polskich brydżystów w imprezach rangi mistrzowskiej:
    Olimpiada brydżowa:
    1984 – Polska - I miejsce

    Mistrzostwa Świata Teamów
    1978 – Polska - I miejsce

    Otwarte Mistrzostwa Świata Teamów "Transnational"
    1998 - Martens - Leśniewski, Burgay, de Falco, Mariani (Polska-Włochy)
    2000 - Balicki - Żmudziński, Sontag, Weichsel, Meltzer (Polska - USA)

    Mistrzostwa Świata Par
    1994 – Marcin Leśniewski – Marek Szymanowski
    1998 – Michał Kwiecień – Jacek Pszczoła

    Mistrzostwa Świata Par Mikst
    1994 – Danuta Hocheker – Apolinary Kowalski

    Drużynowe Mistrzostwa Europy:
    1981 – Polska - I miejsce
    1989 – Polska - I miejsce
    1993 – Polska - I miejsce

    Mistrzostwa Europy Par:
    1980 – Marek Kudła – Andrzej Milde
    1989 – Marcin Leśniewski – Tomasz Przybora
    1995 – Piotr Gawryś – Krzysztof Lasocki
    1997 – Roman Kierznowski – Krzysztof Łukaszewicz

    Mistrzostwa Europy Par Mikst
    1992 – Ewa Harasimowicz – Marcin Leśniewski

    Indywidualne Mistrzostwa Europy:
    1992 – Piotr Gawryś

    Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów
    1972 – Polska - I miejsce
    1982 – Polska - I miejsce

    Mistrzostwa Europy Par Juniorów
    1976 – Piotr Gawryś – Krzysztof Moszczyński

    © by Marek Wójcicki Przemyśl 2000