WIST ODWROTNY

WIST

Wist, czyli gra w obronie jest najtrudniejszym elementem gry w brydża. Potrzeba do niego wiele wyobraźni. Poza tym, wymagając nie mniejszego zrozumienia między partnerami, niż licytacja, jest trudniejszy do skodyfikowania ze względu na znacznie większą ilość możliwych sytuacji i większy element niepewności.

Z tego powodu, położenie nacisku na dopracowanie sygnałów wistowych jest niezbędne, jeżeli chce się myśleć o jakichkolwiek sukcesach.

ALFABET SYGNAŁÓW

Przez alfabet sygnałów rozumie się sposób przekazywania informacji przez obrońców poprzez zagrywanie konkretnych kart, bądź kolejność, w jakich karty są zagrywane, przy wychodzeniu i dokładaniu kart.

Oto uzgodnienia, składające się na alfabet sygnałów:

sposób wychodzenia z sekwensów honorowych;

sposób wychodzenia “spod honoru (honorów)”;

sposób wychodzenia z blotek, sygnalizacja ich ilości;

zrzutki jakościowe – zachęcające i zniechęcające;

zrzutki ilościowe – przekazywanie informacji o ilości posiadanych kart;

zrzutki pomocnicze – sygnały Lavinthala, marka zastępcza, i in..

Pewne sygnały wynikają z logiki, są niezależne od przyjętych systemów wistowych – np. bicie na trzeciej ręce najniższą kartą z sekwensu.

WIST ODWROTNY

Zasady wistu odwrotnego zostały sformułowane przez Amerykanina S. Rusinowa jeszcze w latach trzydziestych, ale w Polsce szerszą popularność wist odwrotny zdobył w latach siedemdziesiątych.

Oto one:

z sekwensów i z pary sąsiadujących honorów wychodzi się drugą kartą od góry; wyjątek od tej zasady stanowi wyjście z dwóch honorów sec lub w kolor licytowany przez partnera – w takich przypadkach z pary honorów lub z sekwensu wychodzimy najstarszą kartą;

z sekwensu wewnętrznego wychodzi się najstarszą kartą z sąsiadujących;

przy wyjściach z blotek – z dubletona wychodzi się niższą; z trzech blotek – środkową, potem dokłada się niższą; z czterech lub więcej - czwartą najlepszą;

z trzeciego honoru (Hxx) – środkową kartą, a z czwartego lub dłuższego – czwartą najlepszą;

zrzutki jakościowe – dołożenie małej karty, lub dołożenie kart w kolejności młodsza – starsza to zrzutka zachęcająca, natomiast demarką jest dołożenie dużej karty lub zrzucanie w kolejności starsza – młodsza;

zrzutki ilościowe – dołożenie w danym kolorze kart w kolejności młodsza – starsza wskazuje parzystą liczbę kart w tym kolorze, a starsza – młodsza – nieparzystą.

Taki system sygnałów jakościowych i ilościowych nazywamy zrzutkami odwrotnymi.

Oto zestawienie, ilustrujące zasady wistu odwrotnego:

AKx, AK, KDx, KD, KDW, DW, DWx, W10x, W10, KW10(x,x), K109x, D109x, 10x, xx, xxx, 109x, xxxx(x,x), Hxx, Hxxx, Hxxxx(x,x),