1.Do wistu w asa partner markuje z damą, a demarkuje bez niej.

2.Do wistu w króla partner odblokowuje się jakąkolwiek posiadaną figurą (asem – przejmuje i odwraca, damę bądź waleta – wyrzuca), a bez figury – dokłada ilościówkę).

Reasumując, w asa wychodzimy z asa z królem krótkiego – sec lub trzeciego, a dłuższego, gdy mamy boczne dojścia lub nie chcemy oddać inicjatywy przeciwnikom, mając nadzieję na skuteczną zmianę ataku. Oczywiście, do asa można zamarkować także z pięcioma blotkami i dojściem w bocznym kolorze.

“Mocna dycha” to ustalenie, według którego, przeciwko kontraktom bezatutowym ze wszystkich wewnętrznych sekwensów wychodzimy dziesiątką. Dzięki temu wiemy od razu: po wiście dziesiątką - że jest to wist z niezłego koloru (AW10x(x,x), A109x(x,x), KW10x(x,x), K109x(x,x), D109x(x,x)) (z koloru 109x(x,x,x) wychodzimy, zgodnie z zasadą “z blotek z drugiej najlepszej), zawsze dziewiątką); po wiście waletem – że wychodzący nie ma starszej karty od waleta. Są to użyteczne informacje, ułatwiające decyzję co do przyjęcia właściwej linii obrony.

Potwierdzenie wistu, bardziej naukowo nazywane marką zastępczą, to ustalenie wistowe, polegające na tym, że przeciwko kontraktom bezatutowym, dołożenie karty w pierwszym kolorze zagranym przez rozgrywającego określa stosunek do koloru pierwszego wistu. Przy zrzutkach naturalnych, dołożenie wysokiej karty (w zasadzie starsza – młodsza), a przy odwrotnych – niskiej (młodsza – starsza) zachęca do kontynuacji obrony przez kolor pierwszego wyjścia. Zniechęca zrzucenie, jak przy zwykłej demarce, młodsza – starsza przy zrzutkach naturalnych, a starsza – młodsza przy odwrotnych.

Oto dwa przykłady zastosowania tego ustalenia:

jako W, z karty: ppAW52 ccW96 kkW1074 ttA4 wychodzimy dwójką pik. Wykłada się dziadek: ppD9 ccK43 kkA86 ttDW1076. Dama ze stołu bierze lewą. Partner dokłada ósemkę – ilościówka nieparzysta. Rozgrywający gra teraz damę trefl. Partner dokłada dwójkę. Na razie puszczamy, rozgrywający powtarza trefle blotką, od partnera piątka, z ręki król. Bijemy asem i co dalej?

Sposób dokładania kar przez partnera zachęca do kontynuacji pików. W połączeniu ze zrzutką ilościową, wskazującą nieparzystą liczbie kart, i brakiem jakiejkolwiek figury pikowej, jedynym powodem do zachęty może być posiadanie przez niego pięciu kart w tym kolorze. Wobec tego należy ściągnąć asa pik, na którego powinien od rozgrywającego spaść król.

partner zaatakował ósemką pik. Wykłada się dziadek: N: ppD cc32 kkKW64 tt KD8732. Oto twoja ręka: E: pp1062 ccDW1032 kk 87 ttA104. Dama ze stołu bierze lewą, dokładamy szóstkę (ilościówka odwrotna). Rozgrywający gra teraz ze stołu blotkę trefl – dokładamy dziesiątkę (odwrotna demarka pikowa) – walet od rozgrywającego, od partnera piątka. Teraz rozgrywający gra szóstkę trefl, od partnera dziewiątka, figura z dziadka. Bijemy asem i ze zrzutek partnera (potwierdzenie zainteresowania pikami) wynika jasno, że ma on piki typu AW98x lub KW98x i należy kontynuować obronę przez ten kolor, grając dziesiątkę; gdyby dołożył trefle starsza – młodsza (demarka pikowa), sugerowałoby to, że wist nastąpił z koloru typu 98xxx i wskazywałby, że szansy obłożenia należy szukać w innym kolorze i powinniśmy grać damę kier, na szansę asa u partnera.